Η ΑΔΕΛΦΗ ΜΟΥ - L' ENFANT D' EN HAUT

Ένα μικρό αγόρι που ζει με τη μεγαλύτερη αδερφή του επιβιώνει κλέβοντας φαγητό, χρήματα και αξεσουάρ του σκι από ένα ελβετικό χειμερινό θέρετρο.

Ρεαλιστικό κοινωνικό δράμα στην παράδοση του Κεν Λόουτς και των αδερφών Νταρντέν, βραβευμένο με την Αργυρή Άρκτο του Φεστιβάλ Βερολίνου. Σκηνοθετική ακρίβεια, αξιοθαύμαστη δραματική οικονομία κι ένας ολοζώντανος, αξέχαστος κινηματογραφικός χαρακτήρας - ο Σιμόν του Κέισι Μότετ Κλάιν.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΗΤΣΗΣ

Σινεμά κοφτερό σαν λεπίδι!

"Η αδελφή μου κι εγώ" (L' enfant d' en haut) Ποιος το περίμενε! Η "άγνωστη Γαλλίδα Ουρσουλά Μεϊέρ υπογράφει την πιο ιδρωμένη ιστορία της εβδομάδας. Αφήνοντας πίσω της δύο ονόματα τρανταχτά. Των αδελφών Ταβιάνι και του Ντέιβιντ Κρόνενμπεργκ. Οι έσχατοι έσονται πρώτοι!
Γιατί η αισθητική της είναι συμπαγής και ομοιογενής. Γιατί η αφήγηση είναι συμπυκνωμένη και λιτή. Γιατί το σενάριο είναι απλό και προς πολλές κατευθύνσεις αποκαλυπτικό. Γιατί οι δύο πρωταγωνιστές - ο 12χρονος Κεϊσί Μοτέ Κλάιν και η 27χρονη Λεά Σεϊντού- ζουν την περιπέτειά τους μέχρι το μικρότερο κοκαλάκι τους.
Γιατί η Γαλλιδούλα έχει ενσωματώσει τα δάνεια από αδερφούς Νταρντέν. Γιατί το επιθύμιο "όλοι πήγαν χαράμι" είναι το μοτίβο της σημερινής νεολαίας που ζει σ' έναν κόσμο λουστραρισμένο εξωτερικά και άδειο εσωτερικά. Και γιατί η παραβατικότητα του μικρού Σιμόν είναι το αποτέλεσμα ενός συστήματος που περίπου λέει "ζήσε και άσε τους άλλους να πεθάνουν". Στο τέλος και αφού προηγουμένως είχα καταβροχθίσει κάθε καρέ αυτής της απίστευτης ιστορίας, ένα πράγμα μου ήρθε στο μυαλό. Αυτό που λέει στο τέλος η αδερφή για τον αδερφό της Λίαμ στα "Γλυκά δεκάξι" του Κεν Λόουτς: "What a waste!"
Να μην ξεχάσω να σας πω δυο λόγια γι' αυτό το καυτό σενάριο. Ορφανός και αδέσποτος δωδεκάχρονος σουλατσάρει σε χειμερινό θέρετρο των ελβετικών Άλπεων. Και με την άνεση επαγγελματία πορτοφολά βουτάει και στη συνέχεια πουλάει στη μαύρη αγορά ό,τι βρει μπροστά του. Κάθε εξάρτημα του σκι, κάθε πορτοφόλι αλλά και σάντουιτς που θα βρει είναι η δική του και της μεγάλης αδερφής του η τροφή. Κάπως έτσι αρχίζει η μεγάλη ανατριχίλα μιας "φτηνής" και "Ασήμαντης" ζωής!
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΑΝΙΚΑΣ

Η Γαλλοελβετή σκηνοθέτης Ursula Meier, γνωστή και ως η διάδοχος των αδελφών Dardenne, επιστρέφει μετά το «Home», διηγούμενη μια σπαρακτική ιστορία κοινωνικής επιβίωσης. Η ταινία έλαβε Ειδική Μνεία στη φετινή Berlinale και αποτελεί την πρόταση της Ελβετίας για τα επερχόμενα Oscar στην κατηγορία της καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας.
Στις Ελβετικές Αλπεις, εκεί όπου οι ανέμελοι προύχοντες επιδίδονται σε διάφορες αθλοπαιδιές, η Meier τοποθετεί την καθημερινότητα του μικρού Simon, η οποία αν και αποδίδεται σε πολλά σημεία με ιδιαίτερο χιούμορ και γλυκύτητα, δεν παύει να είναι τραγική. Είναι δώδεκα χρονών - και όπως φαίνεται ορφανός - αλλά συμπεριφέρεται σαν τριαντάρης που γνωρίζει την πιάτσα και έχει ρουφήξει τη ζωή από το μεδούλι. Η αδερφή του, από την άλλη, φαίνεται να βιώνει μια παρατεταμένη και έντονη εφηβεία, παντελώς ανήμπορη να σταθεί στα πόδια της αλλά και να βοηθήσει έστω και στοιχειωδώς το Simon.
Η απόλυτη απώλεια της αθωότητας, η μοναξιά, η έννοια της οικογένειας αλλά και οι βαθιές κοινωνικές αντιθέσεις φαίνεται να είναι ζητήματα που προβληματίζουν τη Meier. Και καταφέρνει με επιτυχία να μεταφέρει αυτούς τους προβληματισμούς και στο θεατή, ο οποίος δεν μπορεί παρά να νιώσει το στομάχι του να σφίγγεται βλέποντας πόσο άδικη μπορεί να είναι η ζωή για κάποιον, όσο μελοδραματικό και αν αυτό ακούγεται. Ιδιαίτερα στο δεύτερο μέρος της ταινίας, ακριβώς όταν πιστεύεις ότι η ιστορία έχει αρχίσει να εξαντλείται, έρχεται η ανατροπή που σε βυθίζει ακόμα πιο βαθιά στην ψυχοσύνθεση των ηρώων. Στα ατού της ταινίας είναι και οι εξαιρετικές ερμηνείες των δύο πρωταγωνιστών, με το μικρό Kacey Mottet Klein να δίνει ρέστα και τη Lea Seydoux να ξεφεύγει επιτέλους από το ρόλο της διακοσμητικής γλάστρας. Σε ρόλο - έκπληξη θα δείτε και μια "φίλη" από τα παλιά.
Λιτή και χωρίς εξωραϊσμούς, ενίοτε σοκαριστική, το «L' enfant d' en haut» είναι μια γλυκόπικρη ματιά στα outsiders μιας οικονομικά εύρωστης γωνιάς του πλανήτη.
ΜΑΡΙΤΙΝΑ ΠΑΠΑΜΗΤΡΟΥ

Μια νέα σκηνοθέτης η Ursula Meier μας δίνει μια πολύ ενδιαφέρουσα ταινία ακολουθώντας τις καλύτερες παρακαταθήκες του ευρωπαϊκού κινηματογράφου.
Μέσα στο περιτύλιγμα μιας τρυφερής ιστορίας κοινωνικής επιβίωσης και με φόντο τα ελβετικά βουνά, η ταινία ανατέμνει την σκοτεινή πλευρά σε μια από τις πλουσιότερες γωνίες του πλανήτη.
Με ένα σενάριο που κρύβει εκπλήξεις και με μια αφηγηματική γραφή που παραπέμπει σε ντοκιμαντέρ, η ταινία ρίχνει μια διεισδυτική και εξαιρετικά κριτική ματιά στους απόκληρους και τους περιθωριακούς της απαστράπτουσας ελβετικής κοινωνίας.
Και είναι ενδεικτικό της ανικανότητας τέτοιων ετοιμόρροπων λαμπερών κοινωνιών να δουν τα εγγενή προβλήματα τους με αυτοκριτική μάτια, ότι η ταινία αποτελεί γάλλο - σουηδική παραγωγή. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΟΜΜΑΤΑΣ

Ένα αμούστακο προϊόν σφοδρών κοινωνικών διαφορών που ξέρει τώρα πια διαισθητικά πώς λειτουργεί ο κόσμος και τοποθετεί ανάλογα τον εαυτό του εκεί μέσα. Με θαρραλέους ελιγμούς και πονηριές, μαθαίνει εκπληκτικά γρήγορα τα κόλπα και οργανώνει αποτελεσματικά τις κινήσεις του. Τα χρόνια της αθωότητας δεν ήρθαν ποτέ γι' αυτό το αγόρι. Μόνο παλεύει, αφού κανείς δεν πρόκειται να το κάνει για λογαριασμό του, με σχεδόν αντρικές, ώριμες γροθιές απέναντι στην αθλιότητα που τον περιτριγυρίζει με μια αδελφή αυτοκαταστροφικής ανευθυνότητας. Πατρικά, αδελφικά, ερωτικά συναισθήματα τον κατακλύζουν, όταν βρίσκεται κοντά της, μα τίποτα δεν ξεπερνά αυτό της εγκατάλειψης. Αφού όσο και αν προσπαθεί να το προσπεράσει, παραμένει ένα παιδί με χιονισμένη ψυχή. Κι εκείνη το ίδιο. Οι παγετώνες της αγριότητας και της αδιαφορίας που συνάντησαν τόσο νωρίς, δεν θα λιώσουν ποτέ.
Κανένας μελό εξαναγκασμός, μόνο λεπτομερειακή παρατήρηση, απλότητα, γλυκύτητα, σποραδικό χιούμορ και βαρύς προβληματισμός τρέχουν από την κάμερα της Meier. Αργυρή Άρκτος στο Βερολίνο για εκείνη, ένα σοκαριστικό φινάλε πολλών ερμηνειών και ένα υπέροχα αλλόκοτο ζευγάρι πρωταγωνιστών (Kacey Mottet Klein, Léa Seydoux) για εμάς. Αξέχαστα αυτά τα δύο μανιτάρια που πήγαν και φύτρωσαν δίπλα στο εντελβάις.
ΡΑΝΙΑ ΕΥΔΑΙΜΩΝ
URSULA MEIER
Γεννήθηκε το 1971 στο Besancon, Dobs, Γαλλία.
ΦΙΛΜΟΓΡΑΦΙΑ
I adelfi mou 2012, Home 2008, Autouur de Pinget 2004, Des heures sans sommeil 2004, Des epaules solides 2003, Tous a table 2001

Σκηνοθεσία-Σενάριο: Ούρσουλα Μέγιερ
Ηθοποιοί: Λιά Σεϊντού, Γκίλιαν Άντερσον, Κέισι Μότετ Κλάιν
Χώρα: Γαλλία, Ελβετία (Έγχρωμη)
Διάρκεια: 100΄

Πρώτη Προβολή: Ώρα 6.00 μ.μ.
Δεύτερη Προβολή: Ώρα 8.15 μ.μ.
Τρίτη Προβολή: Ώρα 10.30 μ.μ.

Διακρίσεις: 
- Υποψήφιο για Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας.
- Βραβείο Χρυσή Αθηνά, International Athens Film Festival στην Ursula Meier (2012)
- Βραβείο Αργυρή Άρκτος, International Berlin Film Festival στην Ursula Meier (2012)
- Υποψηφιότητα για Χρυσή Άρκτο, International Berlin Film Festival στην Ursula Meier (2012)
- 2 Βραβεία στο Buster International Children's Film Festival (2012)
* Σκηνοθεσίας στην Ursula Meier
* Α΄ Ανδρικού ρόλου στον Kacey Mottet Klein
- Βραβείο "Golden Swann" Ηθοποιίας στην Lea Seydoux στο Cabourg Romantic Film Festival, 2012
- Πολλές ακόμη υποψηφιότητες.